|
 Trójmiejska
Obwodowa
Pierwsze studialne plany zakładające budowę obwodnicy zachodniej powstały w
końcu lat trzydziestych XX wieku w biurze gdańskiego radcy budowlanego, którym
był w owym czasie Michael Fleischer. Już wówczas dostrzeżono zjawisko formowania
się aglomeracji, której głównymi ogniwami stawały się: Gdańsk, Sopot i Gdynia.
Powrót do tych zamierzeń nastąpił dopiero po wojnie, gdy w połowie lat sześćdziesiątych
powstał w gdańskim Transprojekcie zespół "drogowców", którym kierował
inż. Janusz Stella. Wytyczenie nowej trasy komunikacyjnej przez dziewicze tereny
gęsto porośnięte lasem, odbywało się w arcytrudnych warunkach, gdyż podstawowym
wyposażeniem pracujących w terenie geodetów były wyłącznie łopaty, siekiery
i ręczne piły. Ponieważ zaprojektowana arteria biegła przez trzy miejscowości,
w których znajdowały się wówczas wysypiska miejskich śmieci (Szadółki, Wysoka
i Chwarzno), potocznie nazywano ją - Trasą Trzech Wysypisk. Pierwsze prace budowlane
rozpoczęły się na początku lat siedemdziesiątych i były prowadzone na "nitce"
wschodniej, którą ukończono w grudniu 1977 roku. Przez następne kilkanaście
lat - z braku środków - trwały jedynie sporadyczne - często przerywane - prace
na zachodnim fragmencie Trójmiejskiej Obwodnicy. Wreszcie w latach 2000-2002
dokończono brakujący odcinek (Straszyn-Łęgowo) oraz przeprowadzono modernizację
całej arterii, kosztem 51 mln. Euro.
Trzy firmy realizujące to zadanie - Skanska, Dromex i Walter Heilit - wzmocniły
nawierzchnię do 115 KN/oś, wykonały odwodnienie, zamontowały: bariery energetyczne
i ekrany akustyczne oraz wyposażyły całą obwodnicę w pas awaryjny. Wykonano
również tunel pod jezdnią, przez który poprowadzono - jedyne na całej obwodnicy
- przejście dla zwierząt. Trójmiejska obwodowa, od 2007 roku nosząca imię Kazimierz
Jagiellończyka, ma dokładnie 38,6 km. długości, a w każdy dzień, niezależnie
od pory roku, przejeżdża przez nią około 40 tys. pojazdów (dane z 2008 roku).
|
