Markowe Uliczki

Krótka i Długa, Wysoka i Niska, Wesoła i Smętna, Biała i Czarna, Prosta i Krzywa, Sucha i Mokra, Otwarta i Zamknięta, Daleka i Bliska, Szeroka i Wąska... przepraszam, żadna z gdańskich ulic nie jest "wąska". Wszystkie są, ciche, spokojne, sielskie, dobre, urocze, jasne, przyjemne, szczodre, zacne i dzielne. Jeżeli ktoś będzie miał wyjątkowe szczęście to trafi na Miłą lub nawet Miłosną. Pechowcy ( gdzież ich nie ma), zapewne przez pomyłkę, znajdą się na Głuchej, Grząskiej, Gnilnej, Pustej, Zimnej lub ... Mylnej. Oczywiście mógłbym tak wymieniać bez końca, gdyż w Gdańsku jest ponad 1600 ulic. Każda z nich ma własną nazwę, jedyną i niepowtarzalną. Oprócz miana mają także i "dusze". Zarówno te, które w pejzażu miasta istnieją już kilkaset lat jak i te całkiem młode, wytyczone i nazwane całkiem niedawno. Ponieważ, jak sądzę, wiem o swoim mieście sporo, spróbuję opowiedzieć o klimatach gdańskich uliczek trochę inaczej niż dotąd czyniono. Dobór będzie całkowicie subiektywny, gdyż podmiotem moich opowieści będą ulice, które znam i lubię, oraz te, o których mogę opowiedzieć coś ciekawego. Krótkie teksty opisujące poszczególne trakty, uzupełnię fotografiami oraz stosownym fragmentem planu Gdańska.

Kaszubski Heros

Bohater tej opowieści przez całe swoje barwne życie związany był z Kaszubami. Urodził się w niewielkiej osadzie - Zdrada koło Pucka - a zmarł w Gdyni w 1923 roku. Spoczywa na oksywskim cmentarzu przy kościele św. Michała Archanioła. Przez wiele lat mieszkał w Sopocie i Oliwie, aktywnie działając w organizacjach patriotycznych. Heroicznym wyczynem, który obrósł legendami, była wspólna- wraz z Tomaszem Rogalą- wyprawa do Wersalu na konferencję pokojową kończącą I Wojnę Światową. Dzięki skutecznej agitacji naszego bohatera, część Pomorza przyłączona została do Polski. Nie bez przyczyny nosi do dzisiaj dumne miano "króla Kaszubów". Antoni Abraham, bo o nim mowa, patronuje ulicy znajdującej się w południowej części Oliwy, zaczynającej się od ul. Grunwaldzkiej i prowadzącej w kierunku lasów Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego. Najbardziej charakterystycznym obiektem dla tej ulicy jest niewątpliwie muzułmański meczet ze strzelistą wieżą zwaną minaretem. W górnym fragmencie ulicy Abrahama warto zwrócić uwagę na oryginalną willę, wzniesioną w latach dwudziestych XX wieku, w stylu ludowej architektury skandynawskiej i ozdobionej dorodnym porożem łosia. Natomiast "vis- a- vis" przyciąga wzrok nowoczesna bryła kościoła p.w. św. Stanisława Kostki, zbudowanego ponad dwadzieścia lat temu.