Ulica Macierzy Szkolnej bardziej przypomina swoim wyglądem deptak spacerowy niż zwykły ciąg uliczny, na którym najczęściej możemy spotkać studentów spieszących na uniwersyteckie zajęcia lub pacjentów zmierzających do pobliskiego szpitala Marynarki Wojennej. Przejeżdżający samochód należy do żadkości. Ta nietypowa sytuacja wywołująca nasze zdziwienie, spowodowana została siłą ludzkiego przyzwyczajenia, gdyż jeszcze nie tak dawno w miejscu obecnej ulicy znajdowała się tylko ścieżka dla pieszych. Twardą nawierzchnię oraz obecne miano ulica Macierzy Szkolnej w Gdańsku otrzymała w latach 70 XX wieku. W podobnej sytuacji znalazły się inne leżące w pobliżu uliczki, które otrzymały gdańskich patronów: Franciszka Bellinga, Tadeusza Czarnowskiego, Ignacego Kurzyńskiego, Bernarda Milewskiego, Władysława Paneckiego - oraz Apolonię i Romana Ogryczaków. Każdy z nich był obywatelem Wolnego Miasta Gdańska i jednocześnie żarliwym polskim patriotą. Jednocześnie wszyscy bez wyjątku, niezależnie od wykształcenia i wykonywanej profesji, działali wspólnie na rzecz największej polskiej organizacji, chroniącej dzieci przed germanizacją. Dzięki Macierzy Szkolnej, od ochronki - tak wówczas nazywano przedszkola - przez szkołę podstawową do gimnazjum, młodzi rodacy mogli zdobywać wiedzę w placówkach, gdzie nikt nie zabraniał im mówić po polsku.